Kredyt podżyrowany- przeszłość czy realna alternatywa?

Kredyt podżyrowany- przeszłość czy realna alternatywa?

Ze słowem żyrant albo poręczyciel mamy do czynienia najczęściej podczas składania wniosku o kredyt lub pożyczkę. Takiej formy zabezpieczenia spłaty zobowiązania finansowego oczekują zazwyczaj banki lub inne instytucje finansowe w przypadku, gdy w grę wchodzą wysokie kwoty albo gdy inne forma zabezpieczenia, na przykład w formie hipoteki, jest niedostępna. Rolą żyranta jest potwierdzenie, że zobowiązanie zostanie spłacone. W języku prawnym poręczyciel po podpisaniu umowy poręczenia, będącej rodzajem umowy cywilnoprawnej, staje się tak zwanym współdłużnikiem solidarnym, a więc podejmuje wobec wierzyciela zobowiązanie do wykonania zobowiązań dłużnika głównego w sytuacji, gdy ten nie wywiąże się w ogóle lub w jakimś momencie przestanie się wywiązywać z podjętych zobowiązań. Ciężar spłaty zaciągniętej pożyczki lub kredytu będzie wówczas spoczywać na poręczycielu, lub poręczycielach, jeżeli było ich kilku. Takiej sytuacji odpowiadają oni solidarnie, a z chwilą zaspokojenia roszczeń wierzyciela mają możliwość dochodzenia tych należności od dłużnika głównego. Jest to tak zwane roszczenie zwrotne. Jego wysokość jest równa świadczeniu, które spełnili zamiast dłużnika głównego. W sytuacji, kiedy poręczyciel zaspokoi roszczenia wierzyciela, uzyskuje regres względem innych żyrantów. Zakres zobowiązań żyranta jest określany przez rozmiar zobowiązania głównego, ale może zostać ograniczony, jeśli taki zapis znajdzie się w umowie poręczenia. Zakres tych zobowiązań nie ulega zwiększeniu, jeśli dłużnik zwiększy swoje zobowiązania wobec wierzyciela odrębną umową zawartą już po udzieleniu przez poręczyciela poręczenia.

Wszystkie kwestie związane z zawieraniem umów poręczenia rozstrzyga Kodeks Cywilny. Jego przepisy regulują także formę i treść takiej umowy. Musi być ona zawarta w formie pisemnej pod rygorem nieważności, a oświadczenie podpisane przez żyranta musi wskazywać zarówno dług, jak i dłużnika głównego. Określenie żyrant jest zaczerpnięte z języka potocznego, w oficjalnych sformułowaniach używane jest słowo poręczyciel. Ciekawostką jest fakt, że przed wojną w specjalistycznym języku prawniczym żyrant oznaczał to samo co indosant, a więc osoba przenosząca weksel za pomocą indosu. Indos to pisemne oświadczenie na papierze wartościowym oznaczające przeniesienie praw na kogoś innego.

One Comment
  1. To dobrze, że się kończy. Często żyrant nie wiedział jakie ma obowiązki.

Leave a reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *